พุทธศาสนสุภาษิต

โลโภ ธมฺมานํ ปริปนฺโถ อ่านว่า = โลโภ ธัมมานัง ปะริปันโถ
แปลว่า = ความโลภมาก เป็นอันตรายต่อความดี

อธิบายเพิ่มเติม รากเหง้าแห่งอกุศลหรือความไม่ดีทั้งหลายได้แก่
โลภะ คือ ความโลภ
โทสะ คือ ความโกรธ และ
โมหะ คือ ความหลง
ทั้ง ๓ ประการนี้เป็นรากเหง้า ทำให้เกิดปัญหาหลายๆ อย่างมากมายตามมา เช่นโลภมากมักลาภหาย หมายความว่า อยากมากๆ จนกลายเป็นความโลภ เช่นว่าอันนั้นก็จะเอา อันนี้ก็จะมี อันนั้นก็จะได้ดังนี้เป็นต้น ในที่สุดแล้วจะกระทำทุกๆ วิถีทาง เพื่อที่จะได้สิ่งนั้นมาตอบสนองกิเลสที่มีอยู่ในใจของคน หรือแม้กระทั่งว่าผิดศีล ผิดธรรม ผิดกฎหมายบ้านเมือง วัฒนธรรมประเพณีก็จะทำให้ได้เพื่อสนองความต้องการของตน
วิธีแก้ความโลภ
เราสามารถกำจัดความโลภได้ด้วยการให้ทานหรือบริจาค เมื่อเราเห็นว่ากิเลสครอบงำจิตใจเราแล้ว และเมื่อมีสติพอหรือแก่กล้าพอ เราก็กำจัดมันด้วยการให้ทานหรือบริจาค เท่านี้เราก็จะชนะกิเลสนั่นแล

BACK TO TOP OF PAGE

One thought on “พุทธศาสนสุภาษิต

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s